Overzicht

Is er geen testament, dan bepaalt de wettelijke verdeling wie wat erft. De langstlevende partner krijgt in de regel alle goederen; de kinderen krijgen een niet-opeisbare vordering ter grootte van hun erfdeel. Zo blijft de partner verzorgd achter. Dit artikel legt de wettelijke verdeling uit en laat zien wanneer een testament tóch zinvol is.

Wie erft volgens de wet?

Zonder testament erven de partner (echtgenoot of geregistreerd partner) en de kinderen samen, ieder een gelijk deel. Maar door de wettelijke verdeling krijgt de partner de feitelijke beschikking over alle goederen, zodat die ongestoord verder kan leven.

Wat krijgen de kinderen?

De kinderen krijgen hun erfdeel als een niet-opeisbare geldvordering op de langstlevende. Die vordering wordt in de regel pas opeisbaar bij het overlijden van de partner (of bij faillissement/schuldsanering). De kinderen betalen wel meteen erfbelasting over hun deel, ook al krijgen ze het nog niet in handen.

En een ongehuwde partner?

Hier zit een belangrijke valkuil: een samenwonende partner zonder huwelijk, geregistreerd partnerschap of testament erft volgens de wet niets. Wilt u uw partner verzorgd achterlaten, dan is een testament noodzakelijk.

Wettelijke verdeling of testament?

Een testament kan zinvol zijn om:

• een ongehuwde partner te laten erven;
• af te wijken van de standaard (bijvoorbeeld een tweetrapstestament);
• de erfbelasting te beperken — zie erfbelasting voor de partner;
• rekening te houden met de legitieme portie van kinderen — zie legitieme portie.

Begrippenlijst

• Wettelijke verdeling — de standaardregeling bij afwezigheid van een testament.
• Niet-opeisbare vordering — het erfdeel van de kinderen dat pas later wordt uitgekeerd.
• Langstlevende — de overgebleven partner.
• Geregistreerd partnerschap — wettelijk gelijkgesteld aan het huwelijk voor het erfrecht.

Veelgestelde vragen